Ο 12ος παίκτης της "σελεσάο"!
Ο Κλόβις Φερνάντες δεν είναι ένας απλός φίλαθλος της εθνικής Βραζιλίας. Η γνώριμη φιγούρα με το μουστάκι και τρόπαιο στην αγκαλιά, ζει από χθες το δικό της "Μινεϊράζο".
Υπάρχει ένας φίλαθλος της εθνικής Βραζιλίας που διαφέρει από όλους τους άλλους. Ο Κλόβις Φερνάντες είναι ο μόνιμος κάτοχος "εισιτηρίου διαρκείας" της "σελεσάο". Την Τρίτη έζησε το δικό του "Μινεϊράζο". Η ιστορία του όμως αποδεικνύει γιατί ο ίδιος έχει κατακτήσει το Μουντιάλ στη συνείδηση των Βραζιλιάνων.
Ο Κλόβις Φερνάντες δεν είναι ένας απλός Βραζιλιάνος φίλαθλος. Εκκεντρικός, παθιασμένος, με γνώμονα την αγνή αγάπη του για την εθνική ομάδα της χώρας του, δεν έχανε ποτέ την ευκαιρία να βρεθεί κοντά στην αγαπημένη του "καναρίνια".
"Είμαι ο 12ος ποδοσφαιριστής της ομάδας, μπορώ να σας το διαβεβαιώσω απόλυτα αυτό. Είμαι αυτός που φωνάζει πάντα στην εξέδρα, αυτός που κάνει όνειρα με τη "σελεσάο". Έχω ταξιδέψει σε πάνω από 60 χώρες και έχω παρακολουθήσει πάνω από 150 παιχνίδια της Βραζιλίας."
Ξεκίνησε το ταξίδι του από την Ιταλία. Μουντιάλ του 1990 και η "σελεσάο" τον απογοητεύει για πρώτη φορά. "Θυμάμαι το Μουντιάλ του 1970 στο Μεξικό. Θυμάμαι ότι μπορούσα να είμαι συνέχεια μπροστά στην τηλεόραση να βλέπω αγώνες. Μετά από αυτό, υποσχέθηκα στον εαυτό μου ότι μια ημέρα θα πήγαινα να δω το Μουντιάλ από κοντά. Το έκανα την Ιταλία το 1990. Το πρώτο μου Παγκόσμιο Κύπελλο, αυτό το πάθος για τη "σελεσάο". Εκεί έκανα τα όνειρά μου πραγματικότητα."
Και μετά έρχονται οι Η.Π.Α. Μουντιάλ του 1994. Ο Ρομάριο και ο Μπεμπέτο τον κάνουν τετρακαμπεάο. Η φυσιογνωμία του γίνεται γνώριμη. Οικεία...
Εισιτήρια από το αεροδρόμιο του Σάο Πάουλο και check-in στη πτήση για Γαλλία, Ιαπωνία Ν. Κορέα και...Γερμανία 2006. Αυτός κρατάει το τρόπαιο, η "σελεσάο" όχι...
Μετά, το 2010, έρχεται η πρόκληση της Νοτίου Αφρικής. Παρών στη βραζιλιάνικη αναφορά. Αυτός και η Βραζιλία γυρίζουν μαζί σπίτι. Αυτός με το τρόπαιο, αυτή όχι ξανά...
Τέσσερα χρόνια μετά δεν θα χρειαστεί να πάει σε αεροδρόμιο. Τουλάχιστον για πτήση εξωτερικού. Η Βραζιλία διοργανώνει το Μουντιάλ. Εκείνος πάντα με το τρόπαιο αγκαλιά, περιμένει από τον Νεϊμάρ να το σηκώσει. Όταν εκείνος τραυματίζεται, δεν χάνει την πίστη του και περιμένει να το κάνει κάποιος άλλος. Είναι και στο Μπέλο Οριζόντε. Έχει ζήσει πολλά "καζο", αλλά σαν το "Μινεϊράζο" δεν υπάρχει.
Λέει ότι θα έχει τη δική του ευκαιρία να δει το πρώτο συνθετικό της λέξης πεντακαμπεάο, να μετατρέπεται σε έξα στη Ρωσία.....