Τσαπατάκης: "Ο αθλητισμός μού έδωσε τη ζωή μου πίσω και ακόμη παραπάνω"
![Ο Αντώνης Τσαπατάκης μίλησε στην ΕΡΤ για το χάλκινο μετάλλιο που κατάκτησε στους Παραολυμπιακούς](https://www.sport24.gr/img/4548/9338130/982000/we480/480/tsapatak.jpg)
Ο χάλκινος παραολυμπιονίκης Αντώνης Τσαπατάκης στις δηλώσεις του στην ΕΡΤ τόνισε πως σημασία δεν έχει το μετάλλιο αλλά η προσπάθεια ενώ ανέφερε πόσο του άλλαξε τη ζωή του ο αθλητισμός.
Την επόμενη του χάλκινου μετάλλιου στους Παραολυμπιακούς αγώνες ο Αντώνης Τσαπατάκης μίλησε στην κάμερα της ΕΡΤ για το πόσο του έχει αλλάξει τη ζωή του γενικότερα ο αθλητισμός και σημείωσε πως σημασία δεν έχει το μετάλλιο, η πρώτη ή τέταρτη θέση αλλά η προσπάθεια. Πέρασε το δικό του μήνυμα ζωής ενώ τόνισε πως θα πρέπει να στηριχθούν όλοι οι αθλητές.
"Δεν έχει σημασία το μετάλλιο, είναι η προσπάθεια. Άκουσα πολλές σε ένα προηγούμενο θέμα σας, τη λέξη όνειρο, προσπάθεια, επιμονή, καμία στήριξη, κάποια στήριξη. Καταλαβαίνεις ότι υπάρχει ελπίδα και όχι με την έννοια της τύχης αλλά με την έννοια του πράττω. Και αυτό είναι το μήνυμα που θέλω να περάσω από τη νίκη μου και λέω νίκη γιατί θεωρώ τον εαυτό μου νικητή μόνο που προσπάθησα να φτάσω ως εδώ.
Μόνο που προσπάθησα να φτάσω στο βατήρα να εκκινήσω, αυτός είναι ο νικητής. Ο χαμένος είναι αυτός που δεν προσπαθεί. Δεν έχει σημασία αν βγει κάποιος πρώτος ή τελευταίος. Πρέπει να το ακούσουν τα παιδιά, να μην απογοητευτούν, να ξεκινήσουν όπως και εγώ ξεκίνησα να κολυμπάω στα πέντε μου και ξεκίνησα ξανά μετά το ατύχημα μου. Ο Αθλητισμός μου έδωσε τη ζωή μου πίσω και μου έδωσε παραπάνω ζωή απ' ότι είχα".
Πόσο εύκολο ήταν να ξεκινήσετε ξανά και να φτάσετε σε αυτό το επίπεδο;
"Όπως και σε ένα νεογέννητο μωρό που μέρα με τη μέρα ξεκινάει μέχρι να περπατήσει έτσι και εγώ ξεκίνησα ξανά τη ζωή μου σαν νεογέννητος ώστε να προσπαθήσω να κοινικοποιηθώ. Έπρεπε να ενεργοποιήσω το πνεύμα μου και να μη δώσω τόση σημασία στην ύλη. Που αυτό κάνουμε στις μέρες μας. Είμαστε δέσμιοι της αξίας σε χρήματα. Οι άνθρωποι είναι φτιαγμένοι πέρα από σάρκα και οστά. Από μια δύναμη ανώτερη που τον κάνει να προχωράει, είτε είναι όνειρα, είτε ψυχή. Η λέξη "ζω", αυτά τα δύο γράμματα είναι που μας κάνουν ανθρώπους".
Είχατε στήριξη ή ήταν μοναχική διαδρομή;
"Είμαι ένας άνθρωπος που είμαι τόσο τυχερός που από τη πρώτη στιγμή που μπήκα ξανά στο νερό είχα ανθρώπους που πίστευαν σε μένα χωρίς κανένα εχέγγυο. Είτε αυτά ήταν πρόσωπα, είτε εταιρείες, όχι με χρηματικές απολαβές αλλά με υπηρεσίες στήριξης όπως τα συμπληρώματα μου, ένα φαγητό, το καρότσι. Δυστυχώς όπως δήλωσα και πριν σε καιρούς οικονομικής δυσπραγίας στη χώρα μας ξέρω πως είναι να παλεύεις και να ζεις με έναν βασικό μισθό. Εγώ δεν μπορώ να ζητήσω από την πολιτεία να με στηρίξει παραπάνω, σίγουρα χρειάζεται.
Θα ζητήσω από κάποιες εταιρείες να στηρίξουν τους αθλητές που προσπαθούν. Δεν τους στοιχίζει αρκετά. Όχι με χρήματα αλλά με προϊόντα. Πως εγώ να κοιμηθώ το βράδυ καλά όταν ζητάω μεγάλες παροχές. Σίγουρα δεν θέλω να υπάρχουν διαφορές. Στους Ολυμπιονίκες έδωσαν 10.000 για προετοιμασία εμάς μας έδωσαν 1.500 ευρώ, ο καταμερισμός πρέπει να γίνεται καλύτερα. Γιατί δεν υπάρχουν Ολυμπιακοί και Παραολυμπιακοί αγώνες. Να είμαστε όλοι ίσοι".
Ποιος ήταν ο πρώτος που μιλήσατε μετά την κούρσα σας;
"Πήρα τη μητέρα μου, ακύρωσα όλες τις κλήσεις, πήρα τη μάνα μου να την ακούσω και της έλεγα "μην κλαις, μόνο χαμογέλα". Τα δάκρυα αυτά ακόμα και από χαρά μου θυμίζουν καιρούς δύσκολους".