Ο Παναθηναϊκός AKTOR ήταν πιο συναισθηματικός απ' ότι έπρεπε και το πλήρωσε στο ΟΑΚΑ
![Ο Παναθηναϊκός AKTOR ήταν πιο συναισθηματικός απ' ότι έπρεπε και το πλήρωσε στο ΟΑΚΑ](https://www.sport24.gr/img/6514/10328440/047000/we480/480/mitoglou.jpg)
Ο Παναθηναϊκός AKTOR ήταν πολύ πιο συναισθηματικός απ' ότι απαιτούσαν οι περιστάσεις στο Game 1 των τελικών με τον Ολυμπιακό. Το πλήρωσε. Γι αυτό τώρα, έχει μόνο έναν δρόμο σε δύο βράδια στο ΣΕΦ. Γράφει ο Αλέξανδρος Τρίγκας.
Στην βραδιά που η λογική έπρεπε (και όφειλε) να υπερισχύσει του συναισθήματος, ο Παναθηναϊκός AKTOR δεν μπόρεσε να είναι ο εαυτός του με αποτέλεσμα να γνωρίσει την ήττα από τον Ολυμπιακό και να χάσει το πλεονέκτημα έδρας με το "καλημέρα".
Στην βραδιά που το 21/6/3 του Κέντρικ Ναν δεν έλεγε την παραμικρή αλήθεια για την απόδοσή του, ο Παναθηναϊκός AKTOR εγκλωβίστηκε στην ανυπομονησία να κερδίσει. Με κάθε τρόπο. Δίχως όμως την ψυχραιμία που απαιτούσαν οι περιστάσεις. Βλέπετε, το -14 του 36ου λεπτού ήταν μεν μεγάλο, αλλά όχι καταδικαστικό.
Κι εκεί όμως, όπως συνέβη επίσης στο δεύτερο δεκάλεπτο, ο Παναθηναϊκός AKTOR παρασύρθηκε. Και το πλήρωσε με ήττα.
Τα άσχημα σουτ και το σκαλοπάτι
Το γρήγορο προβάδισμα του Ολυμπιακού δεν αποτύπωνε απόλυτα την εικόνα του αγώνα, αφού ο Παναθηναϊκός AKTOR δημιουργούσε ελεύθερα σουτ, δίχως αποτέλεσμα.
Όλη η ουσία όμως ήταν η αστοχία του Κέντρικ Ναν (0/4 σουτ στα πρώτα λεπτά) και η ικανότητα του Νίκολα Μιλουτίνοβ να "σπάει" τις παγίδες που έκαναν οι γηπεδούχοι στο pick n roll, με το σωστό διάβασμα και την καλή δημιουργία του. Ο μοναδικός καθαρόαιμος σέντερ του Ολυμπιακού αποτέλεσε το σκαλοπάτι στην επίθεση της ομάδας του Γιώργου Μπαρτζώκα, κάνοντας πολλά περισσότερα (δημιουργικά) από αυτά που έδειχνε η στατιστική του (1 ασίστ).
Αν μάλιστα δεν προέκυπτε το μίνι ξέσπασμα του Κώστα Σλούκα (2/2 τρίποντα και 1 ασίστ) στο φινάλε της πρώτης περιόδου, τότε το ερυθρόλευκο προβάδισμα θα ήταν πολύ μεγαλύτερο του +2 (17-19).
Καλός ο ένας από μακριά, καλύτερος ο άλλος από κοντά
Το κακό (sic) για τον Παναθηναϊκό AKTOR ήταν πως το παιχνίδι εξελίχθηκε σε ροντέο. Δίχως να έχει τις επιθετικές επιλογές για να το εκμεταλλευτεί. Βλέπετε, ναι μεν οι παίκτες του Εργκίν Αταμάν έβαζαν το ένα τρίποντο μετά από το άλλο (5/10 στο 12' για το 23-20), αλλά στο πίσω μέρος του παρκέ αδυνατούσαν να κάνουν αυτά που τους οδήγησαν στον θρόνο του Πρωταθλητή Ευρώπης.
Είτε γιατί δεν μπόρεσαν (σε ακόμη έναν αγώνα) να αναχαιτίσουν το κάθετο παιχνίδι του Σακίλ ΜακΚίσικ (κομβικός στο σημείο που ο Ολυμπιακός δεν είχε καλές συνεργασίες στην επίθεση) είτε επειδή έδωσαν τη δυνατότητα στον Ολυμπιακό να πάρει πολλά επιθετικά ριμπάουντ.
Τα έξι (6) στον αριθμό τού προσέφεραν μάλιστα τους διπλάσιους πόντους (12) απέναντι σε μια ομάδα, που αδυνατούσε να πάρει το... οτιδήποτε από την ίδια στατιστική κατηγορία.
Με 1/9 σουτ του Κέντρικ Ναν και 4/11 δίποντα άλλωστε, ο Παναθηναϊκός AKTOR δεν είχε το δικαίωμα να θεωρεί πως μπορούσε να πάει στα αποδυτήρια σε καλύτερη φάση από το -9 (37-46).
Ειδικά από την στιγμή που στο δεύτερο δεκάλεπτο (εκεί όπου έγινε το μεγαλύτερο κακό) οι πράσινοι είχαν δώσει μόλις ένα (!) αμυντικό φάουλ σε 9'45'' (πριν δηλαδή δώσουν δύο μαζεμένα για λόγους τακτικής).
Ο "έξτρα" παίκτης έκανε τη διαφορά
Με την έναρξη της τρίτης περιόδου, ο Εργκίν Αταμάν έπαιξε το χαρτί του Παναγιώτη Καλαϊτζάκη με σκοπό να συμμαζέψει την κατάσταση στην άμυνα κι από εκεί να επιχειρήσει την αντεπίθεση. Η σκέψη του είχε λογική, δεν είχε όμως αποτέλεσμα για τον Παναθηναϊκό AKTOR.
Ο Τόμας Γουόκαπ πέτυχε επτά (7) γρήγορους πόντους σε προσωπικές φάσεις και βοήθησε τον Ολυμπιακό να ξεφύγει με +14 (41-55 στο 23'), δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερη πίεση στην απέναντι πλευρά.
Ακόμη κι όταν ο Κέντρικ Ναν βρήκε το χέρι του (3/3 σουτ σε δύο λεπτά) χάρη στην κυκλοφορία της μπάλας και τη δημιουργία των υπολοίπων, ο Τόμας Γουόκαπ ήταν πάλι αυτός που όρθωσε το ανάστημά του. Με δύο δικά του τρίποντα, ο Ολυμπιακός ξέφυγε ξανά με +13 (56-69 στο 31'), καταφέρνοντας παράλληλα να σπάσει -για τα καλά- τον πράσινο ρυθμό στις δύο πλευρές του παρκέ.
Η σιγουριά κι η διστακτικότητα
Με τις συνθήκες που είχαν διαμορφωθεί πλέον στο παιχνίδι δεν υπήρχε λόγος συζητήσουμε ποιος ένιωθε καλά και ποιος όχι. Κι αν υπήρχαν αμφιβολίες, δύο φάσεις έδειξαν τα πάντα. Από τη μία, ο Κώστας Παπανικολάου δεν δίστασε να πάρει το (ελεύθερο) σουτ από τη γωνία νωρίς στα 24'' της ερυθρόλευκης επίθεσης, από την άλλη ο Μάριους Γκριγκόνις δίστασε να κάνει το ίδιο, παρότι είχε τις προϋποθέσεις.
Το κακό για τον Παναθηναϊκό AKTOR δεν ήταν όμως αυτό, αλλά το γεγονός πως με το παιχνίδι να... παίζεται (το -13 στο 35' δεν είναι διαφορά που δεν γυρίζει), έμοιαζε να είναι εκτός λογικής σε αυτά που επιχειρούσε να κάνει. Με βιαστικές επιλογές στην επίθεση και κατά βάση με συνεργασίες δύο παικτών. Η μπάλα δεν γύρισε, δεν υποχρέωσε τον Ολυμπιακό να κουραστεί παραπάν στην άμυνα.
Το κάθε άλλο. Οι ερυθρόλευκοι διατήρησαν το προβάδισμα που είχαν πολύ πιο εύκολα απ' ότι θα περίμενε κάποιος σε ένα τέτοιο παιχνίδι. Κι ας παρασύρθηκαν για ένα διάστημα από το συναίσθημα (κυρίως γιατί οι κοντοί... τρελάθηκαν κι αντί να παγώσουν τον ρυθμό, επιχείρησαν να "τελειώσουν" το παιχνίδι προ της ώρας του).
Οι δύο χαμένες ευκαιρίες του Παναθηναϊκού AKTOR με τον Κώστα Σλούκα (άστοχο δίποντο) και τον Ντίνο Μήτογλου (βήματα) έγραψαν επί της ουσίας τον επίλογο της αναμέτρησης. Ο Ολυμπιακός πήρε τα δύο κρισιμότερα επιθετικά της βραδιάς (σερί μάλιστα), ο Σακίλ ΜακΚίσικ έβαλε τις βολές και... τετέλεσται.
Το break ήταν γεγονός, με τον Παναθηναϊκό AKTOR να έχει πλέον μπροστά την αποστολή της απάντησης. Οτιδήποτε άλλο θα τον φέρει με την πλάτη στον τοίχο. Με τη Μακάμπι Τελ Αβίβ κατάφερε να αντιδράσει και να ανταποδώσει. Το task όμως τώρα είναι πολύ πιο δύσκολο. Για πολλούς και διάφορους λόγους.