Η ασπίδα του Ηλιόπουλου γύρω από τον Αλμέιδα και η δικαιοσύνη με την οποία τον προσεγγίζει
![Η ασπίδα του Ηλιόπουλου γύρω από τον Αλμέιδα και η δικαιοσύνη με την οποία τον προσεγγίζει](https://www.sport24.gr/img/4903/10367456/744000/we480/480/iliopoulos-almeida.jpg)
Ο Βαγγέλης Αρναούτογλου γράφει για την ψύχραιμη και καταλυτική στάση του Μάριου Ηλιόπουλου κατά τη διάρκεια της πρώτης κρίσης που η ΑΕΚ βίωσε (ή και βιώνει) με τον Ματίας Αλμέιδα στον πάγκο της.
Αναλαμβάνοντας την ιδιοκτησία της ΠΑΕ ΑΕΚ, ο Μάριος Ηλιόπουλος είπε ευθύς εξαρχής ότι ‘’ο Ματίας Αλμέιδα είναι ο άνθρωπος μας’’. Του έδωσε τον πρώτο και τελευταίο λόγο στα μεταγραφικά, ‘’οικοδόμησε’’ το ρόστερ της ομάδας βάσει των δικών του απαιτήσεων και προσεγγίσεων.
Γενικότερα, όμως, φρόντισε με νηφάλιο τρόπο, λογική και ειλικρινή στάση απέναντί του, να τον αποσυμφορήσει από δύσκολες καταστάσεις αποδεικνύοντας στην πράξη ότι η νέα διοίκηση θα αποτελέσει την ασπίδα του. Όπως κάθε επιτυχημένος επιχειρηματίας που σκέφτεται ψύχραιμα και δίχως να πιέζεται από τάσεις και απόψεις παρατρεχάμενων, προέταξε τη σωστή μέθοδο και ζύγισε σωστά όλες τις παραμέτρους.
Το ξέσπασμα μερίδας οπαδών, αυξανόμενης η αλήθεια είναι λόγω του σοκαριστικού αποκλεισμού από τη Νόα, δεν θόλωσε τη σκέψη του για την ευημερία του εγχειρήματός του. Σε αυτές τις περιπτώσεις η λύση δεν είναι να βρεις ένα εύκολο θύμα αλλά να κοιτάξεις βαθύτερα μέσα στο πρόβλημα, να αναζητήσεις τις γενικευμένες παθογένειες και όχι να αναλωθείς σε ένα πρόσωπο, ειδικά όταν αυτό:
- Κατέστησε την ΑΕΚ πρωταγωνίστρια, με δύο συνεχόμενες σεζόν πρωταθληματικής πορείας, οι οποίες κρίθηκαν είτε για το καλό, είτε για το ατυχές, κυριολεκτικά την τελευταία αγωνιστική αυτών των δύο περιόδων.
- Έλαβε ένα απαξιωμένο σύνολο και αφορισμένους παίκτες το καλοκαίρι του 2022, αλλάζοντας τη νοοτροπία των αποδυτηρίων, δημιουργώντας μια απαράμιλλη ενότητα και μεταμορφώνοντας προς το καλύτερο ποδοσφαιριστές που η κοινή γνώμη είχε ‘’τελειώσει’’.
- Ανέβασε τη χρηματιστηριακή αξία πολλών παικτών κατακόρυφα με αποτέλεσμα να έρθουν προτάσεις πολύ μεγάλες για την απόκτησή τους, όπως αυτές για τους Λιβάι Γκαρσία και Εζεκιέλ Πόνσε και πολύ σεβαστές για άλλους όπως εκείνες για τους Νίκλας Ελίασον, Αρόλντ Μουκουντί και Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς.
Θα μπορούσαν αρκετά ακόμα να σημειωθούν, μα αυτά είναι ήδη αρκούντως ενδεικτικά.
Ο σωστός δρόμος και η πορεία προς την καλή ΑΕΚ
Ο Μάριος Ηλιόπουλος παρείχε αληθινή στήριξη στον Αλμέιδα, συνυπολογίζοντας όλες τις αρετές του και όχι κρίνοντας βάσει των τακτικών πεποιθήσεων του προπονητή. Βλέποντας το δάσος και όχι εστιάζοντας στο δέντρο. Ακολούθησαν μια κοινή ιδέα παρέα με τον Αργεντινό τεχνικό, με τον ιδιοκτήτη να κάνει πράξη τις επιθυμίες του Ματίας προκειμένου να δει το σχέδιο να πετυχαίνει και όχι για να το απεμπολήσει τόσο γρήγορα.
Ακόμα και μετά από ένα ιδιαίτερο επώδυνο γεγονός, όπως αυτό του ευρωπαϊκού αποκλεισμού, κράτησε τη σωστή πορεία. Δεν αλλάζεις τον προπονητή επειδή κάποιοι θεωρούν ότι -τόσο υπερβολικά μιλώντας- έχασε ένα πρωτάθλημα μόνος του, όταν έγιναν τόσες ατομικές γκάφες από παίκτες, προέκυψαν τόσοι τραυματισμοί και υπήρχαν διαιτητικές αποφάσεις που κόστισαν βαθμούς.
Άμοιρος ευθυνών δεν είναι, όμως όχι και ο απόλυτος υπαίτιος, ακόμα και για τον αποκλεισμό. Σημασία έχουν πολλά, η αφοσίωση των παικτών, ακόμα και το περιβάλλον μιας ομάδας. Ο Ηλιόπουλος ορθώς έκρινε ότι για να παρθεί μία απόφαση θα έπρεπε να συνυπολογίζει πολλές παραμέτρους, με βασικότερη όλων ότι δεν διαλύεις κάτι στο οποίο πιστεύεις από μία και μόνο στιγμή, όσο κακή κι αν είναι. Δεν χτίζεις από την αρχή σε βάσεις που ίσως είναι μετέωρες ή προβληματικές.
Για να το πούμε αμιγώς ποδοσφαιρικά, δεν τα διαλύσεις όλα κατακαλόκαιρο διώχνοντας έναν όταν πρέπει να κοιτάξεις βαθιά τι κάνουν οι πολλοί και αν όντως η λειτουργία ενός club είναι η σωστή και ενδεδειγμένη ώστε ο ένας (ο Αλμέιδα εν προκειμένω) να καταδειχθεί ως ο μοναδικός και βασικός υπαίτιος μιας αποτυχίας.
Ακόμα και στο σίριαλ με τον Πινέδα, ο Ηλιόπουλος λειτούργησε άριστα απέναντι στον Αλμέιδα, που ήταν λογικά να αισθάνεται άβολα, ίσως και εκτεθειμένος, λόγω της ιδιαίτερης σχέσης με τον ποδοσφαιριστή. Τον απεγκλώβισε από κάθε επαφή, δεν του επέρριψε (και σωστά) την παραμικρή ευθύνη, έδωσε τη λύση στο ζήτημα διατηρώντας ενεργό και αφοσιωμένο τον πιο απαραίτητο για τον κόουτς, παίκτη της ομάδας.
Προφανώς, τούτο άλλωστε είναι και το αυτονόητο, τα αποτελέσματα θα κρίνουν πολλά για τη συνέχεια, μα αυτό ισχύει για κάθε προπονητή στον κόσμο. Αρκεί οι αποφάσεις να παρθούν με σωστή αξιολόγηση, με βάθος στην επεξήγηση συμβάντων, μελέτη όλων των παραμέτρων και όχι με βιασύνες που θα βάλουν γενικότερο μπουρλότο σε μια δύσκολη κατάσταση. Η γνώση είναι η δύναμη, μαζί και ο δρόμος!
Διότι αν είναι να λάβεις μια τέτοια απόφαση, πρέπει να είσαι απόλυτα σίγουρος γιατί το κάνεις, ποιο σχέδιο θα ακολουθήσεις στη συνέχεια και με ποιους θα το δρομολογήσεις. Υπάρχει άλλωστε και το παρελθόν που μας δείχνει κατά τη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, ότι όταν η ΑΕΚ πορεύτηκε με ‘’εύκολα και βολικά θύματα’’ τα πράγματα στην πορεία εξελίχθηκαν πολύ χειρότερα.